Κόρε. Ύδρο. w/ Pan Pan Live @ Six D.O.G.S -15/1/2014

Το "ελαφρύ" πρόγραμμα των Kόρε. Ύδρο. κράτησε τρεις ώρες με έντονα συναισθήματα και πολλές διακυμάνσεις 

Κόρε. Ύδρο.

Αναρωτιόμουν εχθές καθώς έφευγα από το Six D.O.G.S τι είναι αυτό που στην πραγματικότητα κάνει τόσο ξεχωριστά τα live των Κόρε. Ύδρο. Φαντάζομαι τα συναισθήματα που βγάζουν, η σχέση λατρείας-πάθους με τους φαν τους, που σε συνδυασμό με τις αραιές συναυλίες τους δίνουν πάντα ένα τόνο οριακού σε κάθε εμφάνισή τους. Ή ακόμα ακόμα, μια αναγκαιότητα.

Η προηγούμενη εμφάνισή της μπάντας στον ίδιο χώρο το περασμένο καλοκαίρι, μια σχεδόν αυθόρμητη κίνηση (άλλωστε είχαν ανακοινωθεί μόλις δυο μέρες πριν το live) που ξεκίνησε απλά σαν μια συναυλία και κατέληξε σ’ ένα δίχως αύριο πάρτι. Αυτό το οριακό στοιχείο εν πολλοίς έλειπε από το μεγαλύτερο μέρος της χθεσινής τους εμφάνισης, χωρίς όμως να σημαίνει κάτι στην πραγματικότητα.

Ο Pan Pan επέστρεφε και αυτός στο Six D.O.G.S μετά από δύο μήνες από εκείνο το τρομερό live που είχε δώσει στα πλαίσια προώθησης του τελευταίου του άλμπουμ Missing Two Trains On Purpose. Φρόντισε να συνεχίσει στα ίδια επίπεδα μάλιστα, ικανοποιώντας το μέχρι τώρα μεγαλύτερο του κοινό. Με την προσθήκη μπάσου στην θέση της κιθάρας έδωσε μεγαλύτερο όγκο στα κομμάτια ενώ είναι ξεκάθαρο πλέον πως τα τελευταία του κομμάτια είναι τα καλύτερα που έχει γράψει.

Η τριάδα Do Re Fa, Detroit Attica, My Way Home υπέροχη έδωσε τον τόνο, ενώ το σπουδαίο Concrete Pillow ολοκλήρωσε όπως συνήθως με εκρηκτικό τρόπο το live. Ένα πολύ ταιριαστό support στους Κόρε. Ύδρο. καθώς μπορεί να μην έχουν κοινά ηχητικά στοιχεία αλλά η συναισθηματική βάση και των δύο είναι κοινή.

Διαβάστε επίσης: Συνέντευξη με Pan Pan

To Six DOGS είχε γεμίσει ήδη ασφυκτικά όταν ανέβηκαν στην σκηνή οι Κόρε. Ύδρο. και διαπιστώσαμε με λύπη ότι έλειπε ο Αλέξανδρος Μακρής ο έτερος δημιουργός των κομματιών μαζί βέβαια με τον Π.Ε. Δημητριάδη. Αυτό εξ’ ορισμού έδωσε μια άλλη διάσταση στην εμφάνισή τους ειδικά από την στιγμή που ο αντικαταστάτης του θύμιζε μέλος nu metal μπάντας μένοντας γυμνός ήδη από το δεύτερο κομμάτι επιδεικνύοντας τα τατουάζ του.

Η μπάντα άρχισε το set τους παίζοντας κομμάτια από το τελευταίο τους άλμπουμ 'Aπλές Ασκήσεις Στον Υπαρξισμό' με την απουσία του Μακρή να είναι ήδη ορατή από το “Xωριστός Βιος” με τον Δημητριάδη να μην μπορεί να πιάσει τις συχνότητες της φωνής του σ’ ένα από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου.

Το υλικό της' Φτηνής Ποπ για την Ελίτ' είναι χιλιομετρικά ανώτερο οπότε η μπάντα αυτόματα ανεβάζει ρυθμούς μετά το άνευρο ξεκίνημα,  όταν ερμηνεύουν τα “Oι Εραστές του Τίποτα” και “To Σπίτι”. “Τώρα Που Δεν Έχω Κανένα” o πρώτος χαμός με τον Δημητριάδη να πέφτει στο κοινό να γυρίζει τον μικρό χώρο του Six DOGS με crowd surfing και να επιστρέφει στην σκηνή στο τέλος του κομματιού την στιγμή ακριβώς ώστε να πιάσει την κιθάρα και να οργιάσει με την υπόλοιπη μπάντα.

Τρομερή η εκτέλεση του “Χωρίς Επίκληση” με την συνοδεία μπουζουκιού πάνω στην σκηνή, ακόμα καλύτερη και από την studio εκδοχή κατά τη γνώμη μου. Αλλά ακόμα και εκεί φαίνεται ότι κάτι λείπει. Το πάθος της μπάντας είναι εκεί, το ίδιο και του κοινού, αυτό το στοιχείο του οριακού λείπει όμως σε μεγάλο βαθμό. Τελικά η δεύτερη προγραμματισμένη μέρα στον ίδιο χώρο να μην ευνοεί. Ίσως όλη η εμφάνιση της μπάντας εχθές να συνοψίζεται στην εκτέλεση της “Χειραψίας”. Την τελευταία φορά σχεδόν δακρύζαμε ουρλιάζοντας τους στίχους, εχθές απλά τραγουδούσαμε σαν ένα απλό κομμάτι ενώ στην πραγματικότητα η Χειραψία είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένα “απλό κομμάτι”.

Διαβάστε επίσης: Συνέντευξη με Κόρε. Ύδρο.

Το live κάνει μια μικρή κοιλιά με την μπάντα να διασκευάζει τα I Will Survive (“Θα επιζήσω”) και Lithium των Nirvana αλλά όπως συνήθως το αποκορύφωμα έρχεται με το “Άλλη μια Νύχτα Σύγχυσης και Γέλιου” με το Six D.O.G.S να μετατρέπεται σ’ ένα  μεγάλο mosh pit με κέντρο τον Δημητριάδη. Κάποιος από το κοινό παίρνει το μικρόφωνο και τραγουδάει τους στίχους, όλα είναι θολά και δεν βγάζουν νόημα όπως συμβαίνει άλλωστε με τις καλύτερες στιγμές της ζωής.

Η μπάντα παίζει ήδη πάνω από δύο ώρες, ο Π.Ε. Δημητριάδης αναρωτιέται τι θα παίξουν αύριο (cc σήμερα), ρωτάει το αδηφάγο κοινό,  που θέλει να συνεχίσουν να παίζουν μέχρι το πρωί, τι άλλο θέλουν ν’ακουσουν, και καταλήγει να φωνάζει στην σκηνή το παιδί με το μπουζούκι ώστε να ξαναπαίξουν το “Xωρίς Επίκληση”, που ανάμεσα στο mosh pit στήνεται ένας κύκλος και κάποιος χορεύει ζεϊμπέκικο.

Ένα τεράστιο πανηγύρι που ολοκληρώνεται με το “Όταν Είμαι Μαζί Σου” με τον Παντελή να καλεί στην σκηνή μια κοπέλα hardcore φαν της μπάντας ώστε να τραγουδήσουν μαζί το κομμάτι. Το τέλειο τέλος σε μια όχι τέλεια συναυλία αλλά ποιος νοιάζεται όμως πραγματικά; Οι μισοί μετά το τέλος της συναυλίας θα ορκίζονταν ότι είδαν το καλύτερο live της ζωής τους και αυτό έχει μόνο σημασία.

Κόρε Ύδρο στο "Six D.o.g.s" - Χωρίς επίκληση (15-1-2014)