Κ. Βήτα - Χρυσαλλίδα

Θέλω να είμαι ξακάθαρος από την αρχή. Όταν μιλάμε για τις δουλειές του, το σίγουρο είναι πως δεν είμαι και ιδιαίτερα αντικειμενικός.

Κ. Βήτα - Χρυσαλλίδα

Βλέπεις τον Κωνστνατίνο Βήτα τον έχω πολύ ψήλα στην κατηγορία των ελλήνων καλλιτεχνών - τόσο με τους Στέρεο Νόβα, όσο και όταν αποφάσισε να ακολουθήσει σόλο πορεία. Τα κομμάτια του τα θεωρούσα πάντα από αυτά που ξέρουν πως να σε αγγίζουν και να σου μιλάνε. Και ναι, μου άρεσε αυτό το μελαγχολικό στοιχείο που έβγαζαν.

Για αυτό και μάλλον στην αρχή μου φάνηκε περίεργο (σε βαθμό που με ξένισε) το νέο άλμπουμ του. Όχι δεν έφταιγε το electro pop ύφος του - αυτό είναι κάτι στο οποίο μας έχει συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια. Απλά ήταν αυτή η αισιοδοξία που αναδυόταν από τη «Χρυσαλλίδα». Ναι, ο δίσκος είναι ρομαντικός, προσωπικός, ευγενικός, αλλά βγάζοντας τη χαρούμενη πλευρά του Κ. Βήτα. Και δεν είναι σε αυτό το στυλ μόνο το ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ, αλλά το παρατηρείς σχεδόν και στα 13 νέα τραγούδια του - ακόμα και στα instrumental που κάνουν πολύ συχά την εμφάνισή τους.

Ο Κ. Βήτα ενώνει πολύ ωραία τους στίχους του με τους electro pop και mid tempo ήχους, εμπλουτίζοντας τις συνθέσεις του με funky, ακόμα και disco στοιχεία. Ναι, η «Χρυσαλλίδα» έχει όλα τα φόντα να γίνει ένα από τα αγαπημένα μας κομμάτια, όπως και το «Βασικό ένστικτο», η απλότητα του «Πάρτυ» σε κολλάει, ενώ η ηρεμία στο «Νταίζη» είναι απλά απολαυστική. Όπως λέγαμε με κάτι φίλους τις προάλλες ο Κ. Βήτα δημιούργησε ένα πανέμορφο άλμπουμ που το μεγαλύτερό του πλεονέκτημα είναι αυτό: ξέρει πως να σου φτιάχνει τη διάθεση το πρωί. Μεγάλο πράγματα στις μέρες μας...

Κ.ΒΗΤΑ - Χρυσαλλίδα